Przybycie astronautów

Podczas podróży sztuczna grawitacja tak silna jak na Marsie zostanie wytworzona dzięki wprawieniu w ruch obrotowy układu powstałego z połączenia liną (lub wysięgnikiem) modułu mieszkalnego i zużytego górnego stopnia rakiety nośnej. Jeden obrót na minutę pozwoli wyeliminować szkodliwe dla zdrowia skutki długotrwałego przebywania astronautów w stanie nieważkości. Zagrożenie załogi promieniowaniem można zredukować do dopuszczalnego poziomu. Rozbłyski słoneczne są źródłem protonów o energiach bliskich 1 MeV da się je ekranować 12centymetrową warstwą wody lub inną osłoną; na pokładzie statku znajdzie się wystarczająco dużo materiałów, by zbudować odpowiednie pomieszczenie chroniące przed tym zjawiskiem. Promieniowanie kosmiczne też nie stanowi zagrożenia: całkowita dawka otrzymana w ciągu 2.5rocznej podróży nie przekroczy 50 remów (0.5 Sv), co daje 1procentowe ryzyko zachorowania na raka palenie tytoniu przez taki czas grozi podobnym niebezpieczeństwem. Po dotarciu do Marsa statek załogowy odczepi się z uwięzi łączącej go z rakietą nośną i wykorzystując hamowanie atmosferyczne, wyląduje w miejscu przy gotowanym w 2005 roku.